Tesknota

Tęsknota pozwoliła mi tak prosto i zwyczajnie
>
> cicho i przyjaźnie wejść w dialog
>
> ze słowem i z ciszą
>
> tak przez chwile małą
>
> pozwoliłam sobie na gest
>
> aby zatrzymać dotyk Anioła
>
>
>
> Odszedł znów tak szybko
>
> tak jak się zjawił
>
> niespodziewanie
>
> z oddechem - wierny dla czasu
>
> mój Anioł wymarzony
>
>
>
> Powracałam z Nim do miejsc
>
> Tych dalekich i bliskich
>
> tych nie lubionych - nie kochanych
>
> a zarazem potrzebnych
>
> aby zrozumieć
>
> Twoje owocujące powołanie
>
>
>
> Powracałam niosąc w dłoniach
>
> w otwartych dłoniach skarb wiary
>
> Jak bochen chleba
>
> wiary kruchej jak światło i cień
>
>
>
> W tańcu wzajemnych znaków
>
> dawały wytchnienie
>
> znużonym wędrowcom
>
> poszukujących domu
>
> otwarte źródła ten blask cienia
>
> dodawał sił.