Nie lekaj sie...

A Ty nie lękaj się miłości
Gdy ogniem już zapłonie
I kiedy rękę swą podaje
Ty podaj obie dłonie

Kiedy Ci w oczy spojrzy śmiało
Ty wzroku nie odwracaj
Tak wielu przecież by się chciało
W źrenicach jej zatracać

A gdy już serca drzwi otworzy
Ty zostać jej nie wzbraniaj
I niech swój pocałunek złoży
Symbol ofiarowania

A Ty jej bądź jak dom obszerna
I poddaj się jej woli
Wybaczaj gdy nie będzie wierna
Nie złorzecz gdy zaboli

Nawet jeżeli serce skrwawi
Goryczą duszę struje
I piętno ognia pozostawi
Ty nie mów że żałujesz

A Ty nie lękaj się miłości
Czymkolwiek by się stała
Powodem smutku czy radości
Ty oddaj się jej cała

Choćby Ci przyszło z jej przyczyny
Najcięższe męki znosić
Ty jej - ni siebie - nie obwiniaj
I nie przeklinaj... proszę